حتما ببینید

نظريه‌بازي‌ها (Game Thieory)
فرشته زارعي [e-mail]
نظريه بازي‌ها بر نوعي استدلال انتزاعي، حاصل تلفيق رياضيات و منطق استوار است. نظريه پردازان بازي‌ها بر اين عقيده‌اند كه نظريه‌ي مورد استفاده آنها متوجه شيوه رفتار بالفعل افراد در وضعيت‌هاي منازعاتي نيست بلكه بر رفتار موسوم به رفتار «صحيح عقلايي» در وضعيت‌هاي منازعه آميزي ناظر است كه طي آن شركت كنندگان در منازعه سعي در «بردن» دارد.
هر بازي به وسيله‌ي عناصر زير مشخص مي‌شود: بازيكنان كه بنا به فرض سعي در «كسب پيروزي» يا بهينه كردن نتايج دارند؛ پرداخت‌ها كه ممكن است براي بازيكنان مختلف بسته به نظام‌هاي ارزشي آنها معاني مختلفي داشته باشند؛ مجموعه‌اي از قواعد زيربنايي مناسب براي بازي؛ شرايط اطلاعاتي كه تعيين كننده‌ي چند و چون آگاهي هر بازيكن از محيط اطراف و انتخاب‌هاي بلافاصله يا با تاخيري است كه توسط بازيكن (بازيكنان) ديگر صورت گرفته است؛ محيط كلي كه بازي درآن اجرا مي‌شود قطع نظر از اينكه بازيكنان آن را به طور كامل درك كنند يا نه؛ و فعل و انفعال حركت‌هاي رقابت آميزي كه طي آن هريك از انتخاب‌هاي متوالي يك بازيكن ممكن است بازيكن (بازيكنان) ديگر را تشويق به اصلاح انتخاب‌هاي بعدي خويش سازد.
متداول‌ترين تفكيك مقدماتي كه در نظريه بازي‌ها صورت گرفته، تفكيك ميان بازي با حاصل جمع صفر (zero-sum game) و بازي با حاصل جمع غير صفر (non-zero-sum game) است كه هر يك، انواع خاص خود را دارند. در يك بازي با حاصل جمع جبري صفر، برد يكي به قيمت باخت ديگران است (مانند رقابت دو نامزد انتخاباتي بر سر يك كرسي مجلس). در يك بازي با حاصل جمع غير صفر، برد يكي از بازيگران ضرورتا موكول و متناسب با باخت ديگران نيست. شناخته شده‌ترين نمونه اين بازي‌ها، بازي معماي زنداني است.
اقتصادداني به نام «توماس شلينگ» از دانشگاه‌ هاروارد به عنوان يك نظريه پرداز برجسته‌ي بازي‌ها شناخته شده است.

فقط حال کن عکس

بیزیم سولدوزـ اویرنجی - تاریخ چگونه تکرار می شود و چگونه انکارناپذیر بودن حقیقت را اثبات می نماید؟ شاید آن روز که قوام با نقض یک طرفه قرارداد تهران – تبریز , با قتل عام ده ها هزارتن و نابودی زیرساخت های فرهنگی – اقتصادی و سیاسی آذربایجان ؛ این سرزمین را زیر چکمه های ارتش آپارتاید له نمود و نئشه و سرمست از پیروزی خیانت آمیز خود شعار آزادی آذربایجان در 21 آذر 1325 سر داد! , هرگز مراجعت دوباره  به آذربایجان برای آزادی آن! و حل عین مشکل یعنی مسئبه ملی را تصور نمی نمود! ممکن است مطرح شود که مگر خدای ناکرده آذربایجان  دوباره حکومت تشکیل داده که اینگونه خواب قوام و دوستان دور و نزدیکش را پریشان نموده است؟ جواب خیر است, اما آنچه آذربایجان به آن دست یافته استقلال فکری و فرهنگی و تعریف معینی از هویت ملی تورک آذربایجانی است که چیزی به مراتب خطرناکتر از تشکیل حکومت برای قوام و همفکران پان فارسیست او می باشد.اما علم شدن دوباره  قوام (خاتمی) و سفر او به آذربایجان و رویکرد مشارکتی ها به مسئله به اصطلاح قومیت ها ی ( ملت ها ) ایرانی از جمله آذربایجان را درنگاهی گذرا به عملکرد آنان در دوران تسلط 8 ساله و 4 ساله  برریاست جمهوری و مجلس و نتایج آن می توان یافت؛ که تقریبا امروز بر هر عقل سلیمی واضح و هویداست . شاید ساده ترین و خلاصه ترین جمله و تحلیل در این مورد را  به گونه ذیل بتوان عنوان نمود:

1-       تخلیه اترژی مخالف اعتراضی انیاشته شده در توده مردم بر علیه نظام ,

2-        جلوگیری از شکل گیری و سازمان یابی جریان های سیاسی و روشنفکری مخالف جمهوری اسلامی با چشم امید بستن به جریان اصلاح طلبی حکومتی 

و در نتیجه :

3-       تسلط روحیه ناامیدی و یاس بر مردم در مقابل روح اعتراضی و انقلابی

4-       منفعل و بی خاصیت نمودن جریان های سیاسی مخالف در اپوزوسیون و تثبیت نظام سلطه.

 

در اولين جلسه هيات دولت در سال 87 ابراز شد:
تاكيد رئيس جمهور بر تحولات بزرگ اقتصادي و اصلاح ساختارها در سال جديد

رئيس جمهور با اشاره به پيام نوروزي مقام معظم رهبري مبني بر "سال 87؛ سال جهش هاي بزرگ به سمت قله هاي افتخار"، بر ضرورت تسريع و سامان در انجام كارهاي بزرگ از جمله تحولات اقتصادي، اصلاح ساختار ها ، به روز شدن كارها و فعاليت ها و برنامه كاهش هزينه هاي دستگاه هاي اجرايي و نيز انجام منظم سفرهاي استاني تاكيد كرد.   »